شنبه , فوریه 29 2020

شکست دلاویز

احتمالاً تابه‌حال زیاد خوانده و شنیده‌اید که شکست خوردن شرط لازم برای موفقیت است و یا اینکه هر شکستی شروعی است برای رسیدن به هدف؛ اما هیچ فکر کرده‌اید چه کسانی چنین عقیده‌ای دارند؟ و چرا بااینکه تقریباً تمام افراد موفق این موضوع را توصیه می‌کنند، هنوز اغلب افراد در مواجه با شکست به‌کلی ناامید شده و دچار افسردگی می‌شوند و یا در حین فعالیت خود همواره به دلیل ترس از شکست از حداقل توانایی خود استفاده می‌کنند؟

یک دلیل ساده

فقط کسانی از شکست نمی‌ترسند که تجربه موفقیت‌های بعدی رادارند و اطمینان دارند می‌توانند شکست خود را جبران کنند و کلید ماجرا آنجاست که بقیه‌ی آدم‌ها تجربه موفقیت را کمتر داشته و نمی‌توانند پیروزی را باور کنند.

آیا واقعاً هیچ‌وقت پیروز و موفق نبوده‌اند؟

 فراموشی

 تنها مشکل افراد درمانده و منفعل این است که موضوع پیش رو را کاملاً متفاوت از سایر شکست‌ها و یا موفقیت‌های خود می‌دانند و خود را در مقابل انجام آن ناتوان می‌پندارند.

برای اولین یادآوری بهتر است رفتار یک کودک 9 ماهه را زیر نظر بگیرید. کودک با دیدن اطرافیان خود و آنالیز ذهنی اولیه‌ی خود، سعی در ایستادن و راه رفتن می‌نماید. بی‌شک بلند شدن‌های اولیه و گام‌های ابتدایی او با شکست و زمین خوردن‌های پیاپی آغاز می‌گردد، اما او همچنان ادامه می‌دهد زیرا حتی با آن سن کم تشخیص داده در هر بار تلاش مجدد با پیشرفت مواجه است و دلیل آن توجه به ایرادهای قبلی و سعی در کاهش آن‌ها است.

چرا کودک از این دردهای زمین خوردن مثل بقیه چیزها مانند سوختن دستش از اولین برخورد به بخاری، نمی‌ترسد و مجدداً آن را تکرار می‌کند؟

دلیل فقط یک‌چیز است  «دیدن موفقیت بیشتر در هر تکرار»

اگر قرار بود پس از چندین گام به جلو، تفاوتی بین نقطه قبلی نبیند و یا فراموش کند که قبل از آن حتی نمی‌توانست کمترین حرکتی داشته باشد، هرگز درد زمین خوردن را تحمل نمی‌کرد و ادامه نمی‌داد.

حالا کافی است این فراموشی را تعمیم دهید به سایر رفتارها، بعد از اولین نمره 20 چرا دوران بی‌سوادی را فراموش می‌کنیم؟ چرا وقتی نمره پایین می‌گیریم یادمان می‌رود که روزی از صفر شروع کرده و برای کسب نمره بهتر کافی است همین مسیر را با تلاش بیشتری ادامه دهیم.

 حافظه‌ی مؤثر

 

اگر شکست را نقطه صفر در نظر بگیریم و پیروزی را نقطه صد، یادآوری شفاف این مسیر، تنها راه کسب موفقیت در زندگی است. با درک عمیق این باور به‌راحتی می‌توان در مقابل هر شکستی ایستادگی کرد و برای اطمینان از نتیجه تلاش مجدد، لازم نیست که دقیقاً در مورد پیش‌آمده تجربه داشته باشیم.

پس بهتر است در مواقع بدبیاری یا ترس از شکست، ساعتی رو خلوت کرده و تمام خاطرات شکست و پیروزی خود را مرور کنیم، آنگاه باور خواهیم کرد که این شکست، اتمام راه نیست و روزنه امید را خواهیم یافت.

تکرار اشتباه

 با همه‌ی تفاسیری که از مزایای  شکست بیان گردید، همواره باید مراقب دام بزرگ آن باشیم.

در خصوص اشتباه همیشه دو سؤال اساسی مطرح است که قبل از شروع هر کاری با توجه به‌احتمال شکست،  باید پاسخ آن‌ها  را آماده داشته باشیم.

  1. آیا کسی تابه‌حال این کار را انجام داده است؟ و اگر پاسخ مثبت است، با چه چالش‌هایی برخورد کرده است؟
  2. آیا خودتان تابه‌حال چنین کاری انجام داده‌اید؟ و اگر پاسخ مثبت است، چرا دفعه قبل با شکست مواجه گردیده‌اید؟

پذیرفته نیست اگر کسی بی‌مهابا کاری را انجام دهد و در پاسخ بگوید خواستم از طریق شکست تجربه کسب کنم. این‌گونه افراد درواقع دچار شعارزدگی مسئله شکست و اشتباه شده‌اند.

شکست واقعی و به قول افراد موفق  شکست دلاویز زمانی است که خودِ شما کاشف اشتباهات آن باشید و بتوانید راهکارهای خلاقانه‌ای در تلاش بعدی داشته باشید. در غیر این صورت شما فقط در چاهی افتاده‌اید که تابلوی خطر آن را ندیده‌اید.

درباره fashkooh

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *